เฮ้ย ดูเซ็งๆว่ะเมิง
อื้อ
ทำไมอ้ะ?
ไม่รู้แฮะ...
บอกมาเห้อออ
พยายามหาเหตุผลอยู่เหมือนกันว่ะ
เย้ยย แปลกดีเว้ย
อื้อ ก็ว่า มันก็แปลกตั้งแต่มาคุยกะตัวเองแล้วล่ะ
ทำไมแปลกล่ะ?
อืม... ก็แกมันพูดได้ด้วยนี่หว่า
อ้าว แล้วแกพูดไม่ได้เรอะ?
เออ จริง
ว่ามาน่า ไปเจออะไรมา?
อื้อ จำงานที่ทำไปเมื่อวันก่อนได้ไหม?
เออ ที่แกทำFlash ตอนไปบริษัทอาเพื่อนแกชิมิ?
ใช่
ทำไมวะ?
ก็... มันน่าเกลียดไหม?
ไม่หรอก ทำไมคิดงั้นวะ คนอื่นในบริษัทเขาก็ชมนะเว้ย
เฮ้ย เขาชมเพื่อนกุเว้ย เพราะภาพที่โผล่ขึ้นมาเขาเป็นคนถ่าย
อ้อเรอะ
อื้อ...
แค่เนี้ยะ?
เอ่อ แล้วก็มีที่ว่า เพื่อนกุอิกคนทำไมเค้าเข้ากับเพื่อนคนนี้ได้ดีจังวะ
แล้วมึงเข้ากันไม่ได้กับเพื่อนคนนั้นเรอะ
ก็ไม่เชิง แต่...
แต่?
บางครั้งกุก็รู้สึกว่ากุนิสัยดีนะ
เอ้อ กุก็รู้สึก
แต่บางครั้งเวลามีเรื่องบ้าอะไรกุก็จะเก็บไว้ใช่ม้า?
แล้วเมิงก็จาเงียบ!~
เออ ช่ายเลย รู้ดีจังวะเมิง
อ้าว ต่อยกันไม๊
ไม่ล่ะ กุหมัดหนัก...
มีอิกไม๊เนี่ย???
เออ ก็มีแค่นั่นแหละวะ
เฮ้อ แกเนี่ยจิงๆว้า
อะไรฟระ?
แกแค่ต้อง "การการยอมรับในสังคม" เรอะ
เฮ่ย อย่ามาพูดทฤษฎีกะกุ
ม่ายช่ายเว้ย "การยอมรับ" น่ะแหละถูกแล้ว
จิงอ่ะ?
เออดิ ก็ เมิงก็อยากให้พี่เค้าชมเมิงมั่งชิมิ?
เอ่อ... ก็นิโหน่ย
งั้น เมิงก็ทำให้มันดีขึ้นสิวะ
ฮ๊ะ?!
พัฒนางานเมิงดิ
แต่ว่า...
ไม่ต้องแต่แล้วเมิง "คุณค่าของคน วัดที่ผลของงาน"
อ้าว เมิงเล่นยกมานี่หว่า
อ้า! นี่กุพูดจิงๆนะเนี่ย
ไม่ค่อยน่าเชื่อถือว่ะ
กุถามเมิงหน่อยนะ ที่เมิงเคยวาดรูปตอนที่เรียนอยู่อ่ะ มีคนเคยเห็นงานแล้วชมป่ะ?
เออมี เค้าว่า หมีที่กุวาดน่ารักกันหลายคนเลย
ถ้าเมิงนั่งอยู่เฉยๆ ไม่เรียน ไม่วาดรูป(หมี) จะมีคนชมเมิงป่ะ?
...(เออแฮะ)...
นั่งเอ๋อไปเลยไงเมิง ตอบกุมา
...ไม่มีเว้ย
เออ เก๊ตยัง?
ยัง
แสดดดดดดดด
อ้าว เจี้ยยย เมิงต้องเข้าใจนะว่ากุเข้าใจอะไรยาก
ก็หมายความว่า ถ้าเมิงไม่เอาภาพที่เค้าถ่ายมาลงFlashแล้วทำให้มันดุ๊กดิ๊กๆอ่ะ งานมันก็จะไม่ออกมาเสร็จใช่ไม๊?
หมายความว่ากุเก่งชิมิ?
ไม่
อ้าว
แต่เมิงอ่ะ เห็นแก่ตัว พอมีคนชมหน่อย ก็คิดว่างานต่อไปจะต้องมีคนชมแน่ๆเลย โดยไม่คิดว่า ภาพที่เพื่อนแกถ่ายมาน่ะมันเป็นmain หลักในการทำให้เว๊ปออกมาดูดี แกน่ะคาดหวังมากเกินไป!
หมายความว่าอะไรกันแน่วะ???
ถ้ามีแต่ภาพ พวกพี่ๆเขาจะชมไม๊
...อาจจะ
แกเคยบอกกับตัวเองว่า "Little pieces combined into powerful one" จำได้มะ?
เออ
ถ้าไม่มีทั้งรูปของเพื่อนแก Flashของแก งานจะออกมาดูดีไม๊?
...
ถามหน่อยนะ ตอนแกวาดรูปอ่ะ ทั้งชีวิตเนี่ย แกวาดมากี่ครั้ง? (ตอบได้เมิงเอารางวัลแฟนพันธุ์แท้ไอ้อู๋ไป)
นับไม่ถ้วน ง่ายๆครือกุมะรู้(อ้าว กุก็ชวดรางวัลอ่าดิ)
เออ แล้วแกก็พยายามวาดมันจนเป็นรูปเป็นร่างจากสติ๊กเดธแขนขาลีบจนเป็นหมีอวบอ้วนพุงหลุ้ยของแกชิมิ?
เออ
แกทำ Flash มากี่ครั้ง?
ก็เป็นสิบๆอ่ะ
ใช่ แค่นั้นเอง ไม่เห็นเท่าที่แกวาดรูปเลย?
เออ ว่ะ
ก็แค่แกพัฒนาผลงานของแกเองไปเรื่อยๆ แบบที่ทำมาน่ะแหละ ถ้าแกตั้งใจแบบที่แกวาดรูปซะอย่าง ซักวันก็จะต้องมีคนมองเห็นส่วนนั้น
อืม...เข้าใจแล้วล่ะ (แต่กุว่า ประโยคท้ายนี่มันเกือบก๊อบการ์ตูนมานะเนี่ย)
เฮ้อออ คุยกะแกนี่เหนื่อยนา
ขอโทษว่ะ แต่จัยไม่เดิ้นพอ
เออ ไปนอนแล้วนา "ตัวตนของฉันอิกคน"
อื้ม! ฝันดีล่ะ อย่านอนคอตกหมอนนะเว้ย
กุเจ๊บเมิงก็เจ๊บ
อ้าว
เออ ไปล่ะ!
เดี๋ยวๆ
อะไรอิกฟระ??? เมิงนี่ลูกแหง่จิงๆเว้ยเฮ้ย
...
...
ขอบใจว่ะ
... อืม...
สวัสดีเพื่อนผองทุกคน
จบกันไปแล้วนะครับกับการคุยกับตัวผมเอง ไม่ใช่ว่าผมไม่มีเพื่อนจนต้องมานั่งบ้ากะตัวเองนะ แต่ว่า บางครั้งคนเราก็ต้องมีเวลาที่จะมาทบทวนสิ่งต่างๆกับตัวเองบ้าง จะว่าง่ายๆมันก็คือการระบายรูปแบบหนึ่ง (ซึ่งปกติเราจะไปดิ้นวาดรูปแทน) พอทำแล้ว ก็รู้สึกว่าตัวเองมันโง่มากที่ดันไปคิดเล็กคิดน้อย 555+ ก็อาจจะมองว่าผมโง่ บ้า ประสาทเสีย แต่ว่าพอผมทำแล้ว ก็รู้สึกดีขึ้น ไม่ต้องไปพึ่งใคร หรือทำให้ใครเดือดร้อนด้วย อะหุๆ ไว้จามาเขียนใหม่ แต่ขอไปบิวด์อารมณ์หน่อย
สามารถวิจารณ์ได้นะครับ ไม่กัด(เบา) อ่ะ แหะๆ
ไปก่อนละ อิกคนมานจานอน แหะๆ
บาย
